اینکه هر کسی رو اعتقادات خودش محکم باشه امر پسندیده ای هستش
بالاخره اعتقادشه و اعتقادات هر کسی تا جایی که ضرری برای کسی نداشته باشه محترمه
ولی مشکل از جایی شروع میشه که یه عده فکر میکنن اعتقاد فقط اعتقاد ماست و از هر کسی شبیه ما فکر نکنه با انواع و اقسام فحش پذیرایی میکنن
و جالبیش اینجاست خیلی هاشون هم مطالعه چندانی درباره عقایدشون ندارن فقط چون عقاید اوناست فکر میکنن دیگه همه باید مثل خودشون فکر کنن
من نمیفهمم کی به ما گفته ما حقیم بقیه باطل
من حتی اینکه اعتقادات هم رو به چالش بکشیم بد نمیدونم ولی کی گفته بدون دلیل ما حق داریم عقاید بقیه رو ببریم زیر سوال و بهشون فحاشی کنیم فقط چون اعتقاد ماست نه اینکه اعتقادمون حقه
جالب اینجاست خیلی وقتا به خاطر منافعمون حتی اون اعتقادات خودمون رو هم میبریم زیر سوال
مثلا اگه اطرافیان خودمون خلاف اعتقادمون عمل کنن سکوت میکنیم
اعتقاد زمانی اعتقاده که حق باشه نه چون اعتقاد منه پس حقه
همینه که قدم گذاشتن در راه حق رو سخت میکنه
چون برای حق خواهی باید پا بذاری رو منیت خودت
آدمای بزرگ برای من کسانی هستن که به خاطر حق پا میذارن رو تمایلات خودشون
برچسب:
نویسنده: شیدا زمانی
تاريخ: سه
شنبه
7 فروردين
1397 ساعت: 4:02