طلوع،اوج،غروب

1-

-من از پیری می ترسم.

احسان:وای آره،پیری خیلی بده.فکر کن یه روزی برسه که یکی باید جمع و جورت کنه.

-من دوست دارم حداکثر تا چهل و پنج سالگی عمر کنم.

احسان:راستش من از مرگم میترسم.

-منم از مرگ میترسم ولی به پیری ترجیحش میدم

احسان:وای آره،پیری هم خیلی بده.

2-

ما این قضیه رو برای یه بنده خدایی تعریف کردیم،خندید.

این که خندید برام جالب بود چون همش پیش خودم میگفتم این بشر چه قدر جدیه چرا نمیخنده.

خندید اونم چه خنده ای.

البته اون روز کلا شارژ بود،هی میخندید.

3-

برای من تولد یعنی طلوع زندگی،جوونی یعنی اوج زندگی و پیری یعنی غروب زندگی.

اوج لذت ها و شور و شوق زندگی مال جوونیه.

دوست دارم تو جوونی بمیرم.

دوست دارم تو اوج خداحافظی کنم.