1-یه زمانی بدجوری تو لاک خودم رفته بودم،تو یه وبلاگ رمزی برای خودم مینوشتم و یه تعداد وبلاگ محدود رو میخوندم،ساختن اینجا باعث شد بیشتر از لاک خودم بیام بیرون،یه جاهایی که انگیزه نداشتم کامنتای دوستام بهم انگیزه میداد.
اینجا باعث شد دوستای بیشتری پیدا کنم،چیزای بیشتری یاد بگیرم،یه سری دوستام و پستاشون روم تاثیر گذاشتن و یه چیز جالب تر که اصلا فکرشو نمیکردم این بود که من رو بقیه تاثیر بذارم(تاثیر مثبت منظورمه) و ...
پست یکی از دوستان باعث شد پام به قطعه شهدا باز بشه،راستش وقتی دیدم آروم نمیشم قصد داشتم دیگه نرم ولی کامنت یکی از دوستان که برام نوشته بود:
(حتی اگر حس میکنید اونجا اونطوری که میخواید حال معنوی بهتون نمیده،بازم ترک نکنید
هر رفتی،یه اومدی داره
وقتی برید بهشون سربزنید،اونام بهتون ،به دلتون سرمیزنن.)
باعث شد بازم برم.هفته ای یه بار دارم میرم
چهارشنبه هفته پیش شد هشت بار.
2-نمیدونم کی و برا چی اون تسبیح رو گذاشته بود رو مزار شهید آوینی.میخواستم برش دارم یادگاری گفتم شاید کسی که تسبیحو گذاشته راضی نباشه،بیخیال شدم.
+عنوان از این آهنگ
برچسب: تو این دنیای بی رحمی نزار کم شم از آغوشت,
نویسنده: شیدا زمانی
تاريخ: شنبه
29 آبان
1395 ساعت: 3:39